Is dat wat, zo’n schrijfvakantie?

Schrijfvakantie

‘Ik wilde 20 pagina’s schrijven, maar het zijn er maar 11 geworden’, mailt hij me. Hij heeft wat dagen vrij genomen om aan zijn boek verder te werken, maar hij gaat er niet harder van schrijven. Hij kan wel lekker doorschrijven, zonder afleiding, dat wel.

Zomerschrijven

Ik zie nu veel aanbiedingen voor schrijfvakanties voorbijkomen. Ik hoor het ook van schrijvers om me heen: deze zomer willen ze een schrijfweek, of twee, plannen. Lijkt me ook best lekker, alle rust om te schrijven. Maar als ik afga op de ervaring van mijn klant, ga je er waarschijnlijk niet harder van schrijven.

Schrijven met uitzicht

Ik ben nieuwsgierig hoe dat dan zou zijn, zo’n schrijfvakantie. Ik surf eens op een site rond die dat aanbiedt. Op een foto zie ik een man in de zon voor een houten hutje aan een wankel tafeltje zitten schrijven. En op een andere foto zit een groepje van vijf mensen aan een houten tafel, op een terras met wijds uitzicht. Dat is dus schrijven in de Algarve.

Zaterdagschrijven

Zou dat fijn zijn? Ik kan nu alleen nog afgaan op mijn eigen ervaring van laatst, toen ik voor het eerst een ‘schrijfzaterdag’ had ingelast. Buiten de deur. Normaal schrijf ik gewoon thuis, achter mijn bureau. Eerst heb ik in een koffietent een paar uur geschreven, en daarna probeerde ik de bibliotheek. Dat was fijn, en nee, ik ging er ook niet harder van schrijven, maar het werkte goed om in een andere omgeving te zijn.

Ik werkte verder aan mijn boek (over het schrijven van een boek). Dit schreef ik over die zaterdag:

Nu zit ik in het centrum in een koffietent met een thee voor mijn neus deze regels te schrijven. In mijn eentje. Het voelt raar, ik was zelfs een beetje zenuwachtig vanochtend. De thee is inmiddels op. Zal ik een nieuwe bestellen? Hoe lang mag je eigenlijk blijven zitten zonder iets te bestellen? Ik durf ook niet goed naar de wc, dan moet ik mijn tas meenemen.

Het voelde raar ja, in je eentje aan een tafel. Denken ze vast dat ik interessant zit te doen, met mijn schrijfblok. Waarschijnlijk dachten ze helemaal niets, als ik maar om de zoveel tijd iets bestelde. Hier heb je natuurlijk helemaal geen last van op zo’n schrijfvakantie, dan zit iedereen interessant te doen met zijn schrijfblok.

Biebschrijven

Die zaterdag had ik na een paar uur behoefte aan een wandeling. Ik verplaatste me naar de bieb. Daar zat ik lekker te schrijven op een bank, tot er dit gebeurde:

Inmiddels is er een man naast me komen zitten. Hij heeft een wat doordringende, benauwde geur. Slaat een krant open, trekt een capuchon over zijn hoofd en begint te snurken. Ik denk dat ik me even ga verplaatsen. Dat gesnurk leidt af. Maar ik vind het slim van hem, al weet ik niet of hij geen dak boven zijn hoofd heeft of gewoon even zijn roes wil uitslapen.

En zoiets kan natuurlijk wel gebeuren op een schrijfvakantie. Dat je op wat voor manier dan ook door iemand wordt gestoord. Of je je dan net zo gemakkelijk kunt verplaatsen als ik in de bieb kon? Je moet natuurlijk nog wel de hele vakantie door met zo’n persoon.

Ik denk dat ik het gewoon eens moet proberen, dan heb ik gelijk weer inspiratie voor mijn boek.