Zo ga ik zorgen dat ik mijn boek schrijf

Boek schrijven over schrijven

Ik ben klaar om naar bed te gaan. Tanden gepoetst, haren geborsteld. Prima moment om aan mijn boek te beginnen. Een boek over een boek schrijven.

Een oude studievriend is dichter, met nominaties en prijzen op zijn naam. Ooit opperde ik het schrijven van een boek. Dat ik dat wel zou willen. ‘Als je wilt schrijven, ga gewoon schrijven’, was zijn eenvoudige antwoord.

Ik kan mijn klanten heel goed vertellen hoe je een boek moet schrijven, met mijn bijna 20 jaar ervaring als eindredacteur. Of zoals ik het op mijn site formuleer: ‘Tijdens mijn studie Nederlands heb ik boeken leren doorgronden, tijdens mijn werk heb ik teksten mooi leren maken.’ Teksten van anderen dan. Want zelf schrijven, dat deed ik maar mondjesmaat. Dat hoefde van mij niet zo, want redigeren wat anderen hebben geschreven, dat is veel leuker.

Schijterd.

Doodeng vind ik het nog steeds, dit boek schrijven, maar ik begin gewoon. Al is het 0.50 uur ‘s nachts en zit ik in de badkamer op de wc-bril, krabbelend in een Hema-notebook met een veelkleurenpen. Omdat het nooit ‘het juiste moment’ is en ik het nooit niet eng zal vinden. Nu heb ik de moed, dus ga ik gewoon schrijven. Zinnig advies van mijn vriend de dichter.

De eerste regels

Hierboven lees je de eerste regels van mijn boek. Waarschijnlijk zal ik dat nog wel aanpassen, zo gaat dat als je schrijft. Ik ben er net mee begonnen, en ik vind het dus doodeng. En als ik iets doodeng vind, ben ik heel goed in vermijdingsgedrag. Dat het ook niet makkelijk is, een boek schrijven, werkt dat gedrag nog meer in de hand. Dat zal vast herkenbaar zijn. Ik zie het bij al mijn klanten en allemaal noemen ze mij een fijne ‘stok achter de deur’ om te blijven schrijven. Precies die uitdrukking gebruiken ze, zonder uitzondering.

Mijn stok achter de deur?

Dus daar was ik over aan het nadenken, wie gaat mijn stok achter de deur zijn? Nu is mijn man ook schrijver, met vijf boeken op zijn naam. Hij zal met alle liefde meelezen, me steunen en als het nodig is kritisch zijn. Maar hij is ook mijn man, dus als ik het opgeef, zal hij me daarin óók steunen. Niet wat ik nodig heb.

Schrijven en gelijk publiceren

Nu heb ik het volgende bedacht: ik ga gewoon gelijk met mijn woorden bloot. Al heb ik nog maar een paar pagina’s geschreven, hup: publiceren. Niet alles, maar stukjes op mijn blog. Nu jullie weten dat ik aan het schrijven ben, dan moet ik toch wel doorgaan? Ik hoop dat het gaat werken. In ieder geval alvast bedankt dat jullie mijn stok achter de deur zijn.